คุณดูหนังบ่อยแค่ไหน?

วันอาทิตย์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2552

Lost in Time....อย่าจมอยู่กับอดีตเลยครับ บางอย่างไม่อาจย้อนคืน



ผมเคยคิดว่าจะพยายาไม่เขียนถึงหนังเศร้าๆๆ น้ำตาท่วมจอเท่าไหร่ เหตุผล
หลายคนเคยบอกว่า ผมมักจะเล่าเรื่องเศร้าๆๆ ดูรันทดมากเกินไป
แต่หลังจากเขียนมา 3 เรื่อง ผมก็อดพูดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ครับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เคยเข้าฉายที่เฮ้าส์ครับ แต่ก็มาแบบเล็ก เงียบๆๆ
จนผมไปเจอขายเป็นวีซีดี แบบเหงาๆ ไม่มีคนรู้จัก อาจะเป็น
ไม่มีการโปรโมตอะไรเลย ดารานำก็ไม่ได้ชื่อเสียงโด่งดังอะไร
(สำหรับปัจจุบันครับ ถ้าเป็นเมื่อหลายๆๆ ปีก่อน จางป๋อจือ กับ กู่เทียนเล่อ
ก็คงพอจะดังมากๆๆๆๆ ส่วนดารานำชายอีกคนนี่ ต้องย้อนเป็นสิบปีครับ)


ครั้งแรกที่เห็นผมยังนึกว่าเป็นภาพยนตร์สำหรับออกมาเป็นแผ่นรึเปล่าว
แต่พอเห็นรางวัลการันตี และเคยเห็นฝีมือของดารานำทั้ง 3 คน ก็เลย
ลองซื้อมาดูครับ

เนื้อเรื่องเธอ
หญิงสาวดื้อรั้น กำลังจะแต่งงานกับพ่อม่าย ลูกติด ที่เป็นแค่คนขับรถเมลล์
แต่เขามอบความรักให้เธอ อย่างสุดหัวใจ เธอกับเขากำลังจะสร้างครอบครัว
ที่อบอุ่น ชีวิตแต่งงานของเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่แล้วเขาก็ประสบอุบัติเหตุ
ทำให้เธอต้องต่อสู้ดิ้นรน หาเงิน ทั้งดูแลเจ้าตัวน้อย ฝ่าฝันอุปสรรคทุกอย่าง
เธอไม่เหลือใครเลย......

เขา..อีกคน
ผู้ชายผู้มีบาดแผลในใจ กับชีวิตครอบครัวที่ประสบความล้มเหลว เขาได้ร่วม
รับรู้เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอ จนอดเข้าไปช่วยเหลือไม่ได้ ความเป็น
ห่วงเป็นใย ความสงสาร ทีมีต่อเธอ จนกลายเป็นความรัก เพื่อทดแทนสิ่ง
ที่เขาเคยทำผิดพลาดในอดีตมาก่อน

การแสดง
พบกับการแสดงระดับล่ารางวัลของนักแสดง ทกคนในเรื่อง ขอย้ำว่าทุกคนครับ
ไม่รวมแม้แต่ตัวละครรองๆๆ ที่สวมบทบาทได้อย่างดี ต้องขอชื่นชมผู้กำกับ
ที่ทำให้การแสดงของนักแสดงทุกคน ไหลลื่นไปด้วยกันอย่างลงตัว รับส่งบท
กันเต็มที่ นักแสดงทุกคนเล่นได้อย่างไม่ขาดไม่เกิน ถึงแม้ว่าบางตัวละครจะออกมา
เพียงไม่กี่ฉากก็ตาม
พ่อแม่ ที่ห่วงใยในตัวลูกสาว แววตาที่ห่วงใย เป็นห่วง
นางเอก ผู้หญิงหัวรั้น ที่ตั้งมั่น อดทน ต้องเผชิญกับปัญหาที่รุมเข้ามาจนเกือบ
ตั้งตัวไม่ทัน จางป๋อจือ เธอเล่นได้ดี ทั้งสีหน้า แววตา น้ำตาของคนที่สู้ไม่ไหว
ความสับสนในชีวิต สมควรได้รางวัลครับ นอกจากหน้าตาของเธอจะน่ารักแล้ว
ส่วนตัวละครที่น่ารักจนผมน้ำตาไหล คือ ลูก น่ะครับ หน้าตาน่ารัก ฉลาดทำให้ผม
ร้องไห้ เมื่อถึงฉากสำคัญของเรื่องครับ

ชีวิตของคนเราไม่มีใครสมหวังตลอดไปครับ อุปสรรคต่างๆ ปัญหาต่างๆ เมื่อมีเข้ามา
สติ และความใจเย็น จะเป็นสิ่งที่ช่วยเราแก้ไขปัญหาต่างๆ ลงได้ อย่าท้อถอยนะครับ
บางเรื่องคงหนักหนาสาหัสมากครับ แต่คงต้องค่อยๆ แก้ไขกันไปเหมือนในเรื่องครับ
ที่ปัญหาต่างๆ มันถาโถมเข้าหานางเอก จนเธอแทบเอาตัวไม่รอด แต่ยังดีที่มีผู้ชายคน
หนึ่งเข้ามา เข้ามาแบบไม่หวังอะไร เข้ามาเพราะสงสารเธอ จนในที่สุดเขาก็เผลอรักเธอ
แต่หัวใจของเธอ หวังมีคนรักเก่า ความสุขต่างๆ ที่เขาให้เธอ มันมากมายยากกว่าที่เธอ
จะรักใครได้อีก เธอหยุดเวลาแห่งความรัก ไว้กับเขา ยามเธอเหนื่อย อ่อนล้า
หัวใจเธอยังร่ำร้องถึงคนเก่าอยู่เสมอ ทั้งๆที่เขาจากไปไกลแสนไกลแล้ว


ความรักเป็นสิ่งสวยงามครับ อดีตที่สวยงามก็เป็นสิ่งทำให้เรามีความสุขครับ
แต่อย่าให้อดีตนั้น มาฉุดรั้งตัวเราครับ ขอให้ความสุขในอดีตนั้น เป็นแรงผลักดันให้ตัวเรา
ก้าวไปสู่อนาคตนะครับ

วันพฤหัสบดีที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ปาน อินเลิฟ....ดูแล้ว อยากไปปายจังงงงงง....



วันนี้เพิ่งไปดูเรื่อง
ปาย อินเลิฟมาครับ

หนังที่ไม่ได้โดนโปรโมตอะไรมากมาย จนหลายคนไม่รู้จัก
ประกอบกับเนื่อเรื่องของหนังที่เป็นหนังสั้น ด้วยแล้ว
ยิ่งทำให้หลายคน เข็ดหลาบ กับ ฝัน หวาน อาย จูบ

แต่เนื่องด้วยเรื่องนี้ ผมเห็นรายชื่อผู้กำกับ นักแสดงหลายคนแล้ว
ชักทำให้สงสัยว่า เอ๊ะ ทำไม นักแสดงหลายคนถึงยอมมาเล่น ก็
เลยคิดว่ เอาวะ ลองดูสักที เพราะยังไง ผมก็รักเมืองปายอยู่แล้วววนี่นา

ตอนแรกๆ ผมว่าหนังยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ ถึงแม้ว่าจะพยายามทำ
ให้เป็นสไตล์ง่ายๆ ใช้กล้องดิจิตอล ใช้นักแสดงหน้าใหม่ โนเนม
แค่แอ็คติ้งของนักแสดงหน้าใหม่ ที่ถ้าไม่โอเวอร์เกินไปมากๆๆๆๆ
ก็แข็งเป็นก้อนหิน สายตาสีหน้าไม่ไป จังหวะไม่ได้ ผสมกับคำพูดที่ฟังยังไงก็แม่งๆๆๆ
(ไม่แน่ใจว่า ด้นสด หรือมีบทครับ)ทำให้สไตล์ของหนังที่ควรจะเป็นธรรมชาติ
มากๆๆ กลายไม่เป็นธรรมชาติหนักไปอีก

แต่พอหนังดำเนินจนไปเข้าเรื่องราวความรักของแต่ละคู่เนี่ย ถึงได้ทำให้
ดีขึ้น นักแสดงมืออาชีพ ที่มีประสบการณ์ ที่ไม่แต่งหน้า การแสดงที่พอควร ต่างหาก
ที่ทำให้เรื่องราวดำเนินไปได้ด้วยดี (แต่บางคนก็ยังทือนิดๆๆ ) ภาพในบางเรื่อง
สวยมาก บางเรื่องก็หลอกคนดูจนอยู่หมัด บางเรื่องก็โอเคนะ ถึงแม้ว่าจะมีราย
ละเอียดหลายอย่างที่แปลกๆๆๆ แต่ก็เห็นถึงความพยายามที่จะลองทำอะไรใหม่ๆ ดู
ผมว่า ก็ทำออกมาใช้ได้พอสมควรนะครับ

ผมชอบเรื่องสุดท้ายที่สุด ภาพสวย นักแสดงเล่นดี สีหน้า แววตา และเนื้อเรื่องที่เจ็บ
จี๊ดๆๆ ครับและผมก็เลยรู้สึกอินไปกับตัวละครครับ เสียดายเรื่องที่เรย์ เล่นกับกระแต
ถ้าเพิ่มเรื่องราวอีกนิดก็คงจะดีขึ้นครับ

แต่ที่โดนใจผมที่สุด
ภาพทิวเขาสีเขียว สลับซับซ้อนไปมา สายหมอกในยามเช้า ความเงียบสงบ
และเมื่อที่ตัวละครในเรื่องพูด

ถ้าคุณจะมาปาย คุณไม่ต้องเอาอะไรมาเลย เพราะที่นี่มีทุกอย่าง แม้แต่มิตรภาพ.....